เชื่อมวิทยาศาสตร์กับวัฒนธรรมเพื่อความยืดหยุ่นระดับโลก: บทบาทมหาวิทยาลัยภายใต้กรอบ MCR2030

• 

ในช่วงเวลาที่ประเทศไทยเผชิญทั้ง PM_2.5 พายุฤดูร้อน ความร้อน และแรงสั่นสะเทือนจากแผ่นดินไหว คำถามสำคัญไม่ใช่ว่า “จะเกิดอีกเมื่อไร” แต่คือ “เมืองของเราพร้อมหรือยัง”

คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ โดยหน่วยปฏิบัติการวิจัยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การบรรเทา และการปรับตัว (CMARE) ได้บูรณาการความร่วมมือกับคณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ สำนักงานเพื่อการลดความเสี่ยงจากภัยพิบัติแห่งสหประชาชาติ (UNDRR) และเครือข่ายพัฒนาความเข้มแข็งต่อภัยพิบัติไทย (TNDR)

สร้างละครเวทีสร้างสรรค์ เรื่อง “The Echoes of Tomorrow (เสียงสะท้อนจากวันพรุ่งนี้)”

เพื่อสื่อสารแนวคิดการลดความเสี่ยงจากภัยพิบัติและการปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในรูปแบบที่เข้าถึงประชาชนทุกกลุ่ม

การแสดงครั้งนี้ สะท้อนการบูรณาการ ศาสตร์–ศิลป์–ชุมชน อย่างเป็นรูปธรรม

• ศาสตร์: ถ่ายทอดกรอบการประเมินความเสี่ยงและบทเรียนจากเมืองนำร่อง MCR2030
• ศิลป์: ใช้การแสดงเป็นเครื่องมือสื่อสารที่สร้างการมีส่วนร่วม
• ชุมชน: เชื่อมโยงอัตลักษณ์ท้องถิ่นเข้ากับแนวคิดเมืองยืดหยุ่น

ฉากและองค์ประกอบทางวัฒนธรรมจากสถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน ช่วยเน้นย้ำว่า รากวัฒนธรรม คือ ส่วนหนึ่งของรากฐานความยืดหยุ่นของเมือง

การดำเนินงานดังกล่าว ได้รับการบันทึกเป็นหนึ่งในกรณีศึกษาในเอกสาร Pathways to Resilience: Stories from MCR2030 Cities (January 2026) ภายใต้กรอบของ UNDRR สะท้อนบทบาทของมหาวิทยาลัยในฐานะกลไกวิชาการที่เชื่อมองค์ความรู้สู่การปฏิบัติ ดาวน์โหลดได้ที่  https://mcr2030.undrr.org/media/114238/download?startDownload=20260226 คณะสิ่งแวดล้อมฯ ยืนยันว่า การสื่อสารภัยพิบัติในยุคความเสี่ยงซ้อน ต้องอาศัยการบูรณาการข้ามศาสตร์ เพื่อเปลี่ยนความตระหนักให้เป็นความพร้อม และเปลี่ยนการรับรู้ ให้เป็นการลงมือทำ  เมื่อภัยไม่รอให้เราเตรียมพร้อม   การบูรณาการ คือ คำตอบของเมืองในอนาคต

ภาพและข่าว : คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์/ ดร.ธายุกร พระบำรุง

เผยแพร่โดย : ชลทิตย์ สีเทา

ณ วันที่ : 27 กุมภาพันธ์ 2569